Δευτέρα, 14 Ιουνίου 2010

ΠΑΥΛΟΣ ΠΑΥΛΙΔΗΣ


Ο Παύλος Παυλίδης δεν είναι καθόλου καινούριος στη σκηνή του ελληνικού ροκ.
Χρόνια πριν είχε ξεκινήσει να παίζει με το σχήμα του, τα Μωρά στη Φωτιά, ακολουθώντας κάποια περίεργα μουσικά μονοπάτια που λίγα ελληνικά σχήματα είχαν τολμήσει να ακολουθήσουν μέχρι τότε.
Ο ποπ ροκ ήχος τους με τα στοιχεία των ambient πειραματισμών του Brian Eno ήταν κάτι πολύ καινούριο για τη χώρα μας.
Με το συγκρότημα αυτό, ο Παυλίδης κυκλοφόρησε ένα ομώνυμο δίσκο που έκανε τα Μωρά Στη Φωτιά δημοφιλή σε ολόκληρη την Ελλάδα.
Το γκρουπ, όμως, δεν είχε μεγάλη διάρκεια ζωής και αυτό είχε ως αποτέλεσμα ο Παυλίδης να μείνει εκτός των εξελίξεων του εγχώριου rock μέχρι το 1993, χρονιά που αποδείχτηκε σταθμός για τα ελληνικά δρώμενα.
Εκείνη τη χρονιά σχημάτισε το συγκρότημα που σημάδεψε τόσο τον ίδιο όσο και την ελληνική ροκ σκηνή, γενικότερα.
Τα Ξύλινα Σπαθιά θεωρήθηκε, όχι άδικα, το μεγαλύτερο ροκ συγκρότημα της χώρας μας μαζί με τις Τρύπες.
Δισκογραφική αφετηρία για το νέο τότε συγκρότημα αποτέλεσε το άλμπουμ Ξεσσαλονίκη, που κυκλοφόρησε το 1993 από την Ano Kato Records, και σήμερα θεωρείται πλέον ένα από τα κλασικότερα ντεμπούτο του ελληνικού rock.
Την πρώτη ημέρα κυκλοφορίας του στην Αθήνα πουλάει 2.000 αντίτυπα!
Το 1996 το δεύτερο άλμπουμ τους γίνεται χρυσό.
Από τις αρχές του 1997 μέχρι και τον Απρίλιο βρίσκονται στο στούντιο και ηχογραφούν την τρίτη δουλειά τους, Μια Ματιά Σα Βροχή, που κυκλοφορεί στις 19 Μαΐου.
Το καλοκαίρι εμφανίζονται στο φεστιβάλ Βύρωνα όπου μαζεύουν 8.000 άτομα!
Στις 9 Δεκεμβρίου, έπειτα από πρόσκληση του MTV δίνουν μία συναυλία στο HQ club του Λονδίνου.
Το Πέρα Από Τις Πόλεις Της Ασφάλτου γίνεται πλατινένιο ενώ το Μια Ματιά Σα Βροχή έγινε χρυσό.
Μέσα Σεπτέμβρη του 1998, βρίσκονται στο Ολυμπιακό Στάδιο, support γκρουπ ενός από τα μεγαλύτερα συγκροτήματα της διεθνούς ροκ σκηνής, των Rolling Stones σε μία από τις καλύτερες συναυλίες που έγιναν ποτέ στην Ελλάδα η πορεία αυτή μπορεί να κατέληξε τελικά στη διάλυση των Ξύλινων Σπαθιών, όμως, ο Παυλίδης δεν αποτραβήχτηκε από τα μουσικά δρώμενα.
Αντίθετα, αποφάσισε να ξεκινήσει σόλο καριέρα Ταξίδεψε πέρα απ' τις πόλεις της ασφάλτου, βούτηξε στην Ατλαντίδα, γνώρισε ληστές και ζητιάνους και τελικά, έριξε άγκυρα στο πιο ωραίο, στο επόμενο λιμάνι.
Ο Παύλος Παυλίδης ξαναερωτεύτηκε το φυσικό ήχο των οργάνων και αναγεννήθηκε μέσα από τις στάχτες ενός από τα σπουδαιότερα συγκροτήματα που γέννησε ποτέ η ελληνική σκηνή.
Τα Ξύλινα Σπαθιά είναι πλέον παρελθόν, όμως, ο frontman τους αποδεικνύει ότι κάθε τέλος είναι και μια καινούργια αρχή.
Με την πρώτη του προσωπική δουλειά, Αφού Λοιπόν Ξεχάστηκα, ξεκινάει κάτι διαφορετικό, έχοντας συνοδοιπόρους του τα χαμηλών τόνων τραγούδια του και τα βιώματά του.
Ο Παυλίδης στο ντεμπούτο του "ξεχνάει" πως μέχρι τώρα ήταν η κινητήρια δύναμη ενός από τα δύο σημαντικότερα ελληνικά rock συγκροτήματα της δεκαετίας του 90 και παραδίδει 12 ευαίσθητες ακουστικές μπαλάντες με έντονο το στοιχείο της jazz.
Είχε να κερδίσει ένα στοίχημα (το αν θα "επιβίωνε" μετά την διάλυση του γκρουπ), το οποίο φαίνεται πως θα κερδίσει με ευκολία κρίνοντας από τον δίσκο αυτό.
Είναι προφανές ο Παυλίδης δεν ενδιαφέρεται πλέον ιδιαίτερα να κατακτήσει με τα τραγούδια του το νεανικό rock κοινό ούτε να ακούγονται σε όλα τα rock club της Ελλάδας.
Άλλωστε στο Αφού Λοιπόν Ξεχάστηκα απουσιάζουν δυναμικές συνθέσεις ανάλογες του "Λιωμένου Παγωτού".
Αντιθέτως το άλμπουμ είναι γεμάτο από μπαλάντες που θέλουν να μας ταξιδέψουν σε ένα φανταστικό και ταυτόχρονα γήινο κόσμο στον οποίο ο Παύλος Παυλίδης ξεδιπλώνει τα προσωπικά του βιώματα.
Στο «Αφού λοιπόν ξεχάστηκα» ήρθε η στιγμή να θυμηθείς ποιος είναι ο φυσικός ήχος της κιθάρας, του κοντραμπάσου, της τρομπέτας.
Λιτές ενορχηστρώσεις με ακουστικά όργανα με jazz πινελιές δημιουργούν ένα ιδιαίτερο ηχόχρωμα που σε συνδυασμό με τις γοητευτικά μελαγχολικές μελωδίες και στίχους των τραγουδιών δημιουργούν μια ατμόσφαιρα τόσο δυνατή που σου δημιουργούν την αίσθηση πως γράφτηκαν σε κάποια γωνιά του παραδείσου.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου